ทบทวน
วันก่อนฝนเพิ่งตกไป แต่เช้าวันนี้ลมหนาวเริ่มเข้ามาแทนที่ ทำให้หวนคิดถึงหน้าหนาวเเรกที่มุกดาหาร ช่วงนั้นทั้งลมแรง อากาศก็หนาวสุดๆ มาทำงานแรก ๆ ยังไม่รู้จักใครเท่าไหร่ อากาศก็หนาว บรรยากาศก็เพิ่มความเหงาไปอีก.....ทางเดียวที่แก้เหงาได้คือ ก้มหน้าทำงานต่อไป ต่อไป และต่อไป
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เนี่ยจะเข้าปีที่สามกับการทำงานที่มุกดาหารแล้วเหรอ ทำงานแล้วได้อะไรบ้างเนี่ย ชีวิตเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวสมดุลกันไหม แล้วเป้าหมายในชีวิตก็ยังไม่สำเร็จเลย เห้อ!!.... เวลาเปลี่ยนความคิดบางอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป ส่งผลต่อแผนที่เคยวางไว้ เป้าหมายที่คาดหวังก็ยังไกลเท่าเดิม สงสัยต้องปรับแผนในชีวิต เลิกหาเหตุผลโง่ๆ เข้าข้างตัวเองสักที มองโลกในความเป็นจริงมากขึ้น ดำเนินชีวิตต่อไปด้วยหัวใจที่ศรัทธาในอาชีพและเชื่อในตัวเอง
"ความสุขคงอยู่บนท้องฟ้าและปุ๋ยเมฆ ฉันแหงนหน้ามองฟ้าและเดินต่อไป"
ปล. ถ้าเคยทำให้ใครขุ่นเคือง เค้าคนมันติสอ่ะ เค้าขอโทษนะตัวเอง T_T
